طریق اعتدال

 

این نقاشی رو که دیدم یاد تصویری که در کودکی از پل صراط در ذهنم حک کرده بودند افتادم.

مادرم می‌گفت پل صراط به باریکی یک تار موست.

کوچک ترین حرکت اشتباه انسان را به قعر جهنّم می‌کشاند.

مادرم می‌گفت پرهیزکاران همچون برق از این تار مو عبور می‌کنند و به بهشت می‌روند.

یادم هست همیشه برای تمرین عبور از پل صراط بر روی جداول کنار خیابان راه می‌رفتم.

همیشه می‌گفتم خوشابحال بندبازان.

کودک بودم.

با وجود اینکه هنوز عادت به تمرین بر جداول گوشه خیابان دارم.

تفکّرم می‌گوید پل صراط طریق اعتدال است.

هرچند سخت!!!

کافی است کمی به چپ یا به راست متمایل شوی،

آنوقت...!!

/ 17 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
رها راد

مرا رازی ست اندر دل به خون دیده پروده ولیکن با که گویی راز ؟؟؟؟ چون محرم نمیبینی؟؟؟؟؟

ح.ب

من از آن روز که در بند تواَم، بند بازَم...انشالا اهل صراط مستقیم و پایداری در آن باشیم...خیلی تفکر قشنگی بود

معلم پسر خاله جان

متن خوبی نوشتی پسر خاله ی علی .راسثش منم هنوز هم که هنوزه بعض وقثا حوس میکنم برم رو جدول خیابونا .مخصوصا وقثی کفش کثونی پام باشه [نیشخند].

قلندر

مثل همیشه خیلی قشنگ بود ولی اعتدال سخته

بی نام

در هنگام مشکلات سکوت کن . شاید خدا هم حرفی برای گفتن داشته باشد . . . سلام. وب خیلی زیبایی داری . لینکت کردم. به من هم سر بزن.

مریم.م

...... بسیار زیبا بود این پست ... گرچه رفتن به طریق اعتدال راه گذشتن از آن پل خواهد بود .. اما وزنه های در دستمان یک اندازه نیستند !! سنگینی مغز مارا به راست میکشاند و سبک سری هایمان به ارتفاع آسمان میرسد ! با اجازه این پست رو توی بلاگم لینک میدم

نفس

سلام وبت عالیه خیلی لذت بردم ممنون میشم بیای سری بزنی ولینکم کنی منتظرتم